Saturday, 28 July 2007

เหน็บหนาว.. ท่ามกลางพระจันทร์สองดวง


มีตามนั้น ไปตามนี้..
เพียงง่ายๆตามกฎของธรรมชาตื ที่มุ่งสู่จุดสูญสลายปราศจากตัวตน
เหนือจากสมการ พลังงงานเท่ากับมวลคูณสองเท่าของความเร็วแสงจากวีรบุรุษไอน์สไตน์
เหนือจากความน่าจะเป็นของสรรพสิ่งทัังปวงที่ยังคงคำนวณไหวจากทฤษฎีควอนทั่ม
และกฎนั้นเล็กเพียงแค่เศษหนึ่งส่วนโกฏิของเมล็ดข้าวสาลีธรรมดา

อย่างไรก็ตาม..
สมการจากจินตนากาอัจฉริยะเหล่านั้นสร้างโลกทุนนิยมที่หมุนไปอยู่
หรือเพียงแค่อุปกรณ์ที่ร่วมจอและเป้นพิมพ์นี้ที่ทำให้ผมติดต่อคุณได้
และอธิบายการโคจรของหนึ่งตาวนพเคราะห์์ที่มาสุดใกล้อีกดาวปรกติที่มีมากด้วยสิ่งมีชีวิตปราศจากความพอดี
ประโยตก่อนหน้าโยงถึงสายตามนุษย์ธรรมดาที่จะแหงนหน้าภายใต้ความเร็วแสงสามพันล้านล้านเท่าต่อหนึ่งวินาทีในยามที่ฟ้าถูกบดมิด และเห็นอีกหนึ่งดาวดวง

คืนนี้ผมเลือกเป็นสมาชิกเหล่าสับเซตนั้น
แหงนหน้ามองฟ้าด้วยกริยาที่ทำประจำยามหลอดไฟจากอีกหนึ่งสิ่งประดิษฐ์ด้วยอดคนมีหน้าที่ตามเวลา
หลากสมาชิกร่วมเซตคงเลือกทำพ้องตามนั้น
..
..
น่าเสียดายที่ท้องนภายังเลือกมอดดับสำหรับผม
..
ผมนึกถึงท่อนเพลงหนึ่งของ damien rice ขึ้นมาทันนั้น
เขาร้องหวน..
เหตุใตที่เธอยังคงมาเติมเต็มความเจ็บปวดแด่ฉัน
ด้วยคำพูดเหล่านั้นที่เธอเลือกยืมมา
จากสักที่หนึ่งที่เธอคุ้นนัก
เหตุใดเธอยังสรรเสริญศาสดา
หากเธอรู้ว่าเหล่านั้นไร้ความหมายสำหรับเธอ
และทำไมเธอยังคงมาเปล่งเสียงอยูกับฉัน
..
delicate ได้เต็มอรรถตามที่ต้องการสื่อนักครับ

ละเอียดอ่อนขยายความรู้สึกของมนุษย์หนึ่งตนที่มองฟ้าหาดาวอังคาร

ผมเพียงแค่รอต่อีกแปดสิบสี่ปีเท่านั้นเอง..

Sunday, 22 July 2007

มีเพียงแค่เม็ดฝน.. แต่ไร้ซึ่งดวงดาว


สองวันที่ฝนยังตกติดต่อกันสลับกับแสงแดดแรงๆในตอนเย็น
สภาพแบบนี้เรียกว่าฤดูร้อนในภูมิประเทศขณะที่ผมอยู่..

สามวันต่อกันเช่นดันที่ผมนั่งกำจัดสเดลล่าต้อยวันละห้ากระป๋องอย่างเมามันส์..
เจือปนด้วยความเหงาสุดขีดไปพร้อมกัน
คนรอบข้าง รอบโต็ะนั่งอยู่
มิใช่พิจารณาแล้วไม่มีใคร หากเหลือเพียงแต่กลุ่มมนุษย์เลือกใช้อากาศธาตุออกซิเจนร่วมด้วย
บางอารมณ์เหมือนรอให้ท้องฟ้าเปลี่ยนสีมาสว่างอีกครั้ง..
เพื่อถึงเวลาเดินกลับไปหาที่ที่สมควรใช้เวลาพักผ่อน
แล้วเหตุผลทั้งหมเรวมกันสุดท้ายเป็นอย่างไร
สิ่งมีชีวิตต่างภาษา ต่างสี ต่างเลือดผสม..
ยังถวิลหาความต้องการตามปัจเจกในบริบทโดยรวมคล้องจองตามนั้น


ผมหยิบเบียร์กระป๋องสุดท้ายกรอกช้าลงไปอีก
เป้นเพียงแค่กริยาหลีกหนีสถานการณ์ความจริงที่จำเป็นเท่านั้นหรือ
แล้วสุดท้ายที่คอยหลบคอยปลีกนั้นยังคงคือ..
..
..
อะไร..

Friday, 13 July 2007

the story of mogwai..


a novice asked mogwai the old a fearful monster where to find enlightenment.
mogwai replied, "enlightenment is to be found in the well beyond the river katrien, on the east border of the village."

the novice was joyous, for he considered himself blessed by mogwai's favor. he set off for the well, and soon found it beyond the river katrien. there he drank handfuls of water for one whole day, but felt no more enlightened than before.

disappointed, he lay down by the well for the night. when he awoke to the eastern sun the next morning, he filled himself again with the magical water. he continued for the entire day. the sun had nearly fallen behind the opposite edge of the village, and he felt no wiser. so he arose and returned to mogwai.

"you told me enlightenment could be found in the well on the east border of the village, yet i found nothing," said the novice.

"yes," said mogwai, "that is where enlightenment is to be found. but the process is difficult."

"master mogwai," pleaded the novice, "what is the process?"

mogwai spoke, "it begins deep inside the well. you must drink one handful of water whenever you thirst. for each handful of water you take from the well, you must replace it with another handful from the river katrien. only when you have drunk the well dry will you have found true enlightenment."


this is a review of a song "Mogwai Fear Satan" by heather b. hamilton
source: http://brightlight.youngteam.co.uk/eng/yngteam.php